Οι φίλοι μου οι μπλόγκερς (Μέρος Β’)

Η ΦΟΥΚΟΥ
(http://foukou.blogspot.com/ )

Είναι από τις πιο διάσημες παρέες της κυπριακής μπλογκόσφαιρας. Το ιστολόγιο της Φουκούς οφείλω να ομολογήσω πως είναι η αδυναμία μου. Οι επίκαιρες μονταρισμένες φωτογραφίες, τα σαρκαστικά άρθρα και το γεμάτο περιεχόμενο -χωρίς να γίνεται κουραστικό στον αναγνώστη- παρουσιαστικό της Φουκούς μου θυμίζουν το ΟΛΑ του Θέμου Αναστασιάδη στην κυπριακή του εκδοχή.

Γέλασα με την ψυχή μου με το βιντεάκι που ετοίμασαν στην ανάρτηση Gule Gule Turkiye (
http://foukou.blogspot.com/2008/06/gle-gle-trkiye.html ) αλλά και με το φωτομοντάζ του Μάριου Ματσάκη.( ttp://foukou.blogspot.com/2008/05/blog-post_19.html )

Έχω την υποψία πως οι συντάκτες της Φουκούς είναι μια παρέα από καλούς φίλους -με τα παρατσούκλια Σιεφταλιάς (!), firestarter, φουκούβιος- οι οποίοι ξεκίνησαν το blog με την ιδέα να γράφουν όλα αυτά που σχολίαζαν και συζητούσαν στον καθημερινό απογευματινό καφέ στην πόλη -ή στα διαλείμματα στην καφετέρια του Πανεπιστημίου-.

Ποδόσφαιρο – Γυναίκες – Πολιτικά με αρκετή δόση χιούμορ , διακριτική αντιπολιτευτική διάθεση -χωρίς όμως να υιοθετούν οποιαδήποτε κομματική γραμμή- η παρέα της Φουκούς σχολιάζει όλα οσα γυροφέρνουμε στις συζητήσεις με τον κολλητό ή τους παρέες.

Είναι “η παρέα της διπλανής πόρτας”.

Η παρέα που μπορεί να διαβάζει τα αθλητικά από τον “Πολίτη”, να θυμάται “εκείνη τη ξανθιά που είδαμε χτες στο club” και να γελά, που ακούει Νότη Σφακιανάκη και Τερζή σε μια παραλία πίνοντας μπύρες.

Μου θυμίζουν τους στενούς φίλους με τους οποίους θα τα πιώ μετά από ένα χωρισμό ή θα διασκεδάσω και θα χορέψουμε σε μια μεγάλη επιτυχία…

Ίσως γι΄αυτό να είναι τόσο πετυχημένο blog η φουκού.

Γιατί είναι άμεση – πολύ κυπριακή και πολύ παρεϊστική..!
 

ΑΓΑΠΗΤΕ ΚΥΡΙΕ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΕ

(http://agapitekyrieimerologie.wordpress.com/ )

Δε θα κρυφτώ πίσω από το δάκτυλο μου: γνωρίζω το πρόσωπο που κρύβεται πίσω από το blog.Ας είναι καλά η κυπριακή φοιτητική κοινότητα της αγγλίας… Δε θα πω,όμως, παραπάνω πράγματα για την blogger αφού η ίδια επέλεξε την ανωνυμία της (με το ψευδώνυμο tubemap)

Ανήσυχο πνεύμα, κριτική σκοπιά των πραγμάτων, όμορφη ροή στα κείμενα της -που πάντα γράφει χρησιμοποιώντας την ομιλούσα κυπριακή διάλεκτο- ασχολείται με αυτά που βλέπει, ακούει, βιώνει στην καθημερινότητα της. Αυτό που μου αρέσει:εκτός από κριτική, κάνει και την αυτοκριτική της, εκεί που συλλαμβάνει τον εαυτό της να κάνει αυτά που δεν της αρέσει να κάνουν και οι άλλοι…!

Δημιούργησε κάποιο ψιλοπανικό στο Λέστερ με το άρθρο της “Οδηγός επιβίωσης” , αφού ακόμα και άτομα από τον ευρύτερο κύκλο της είπαν πως το κείμενο…. “προσβάλλει την μέση Κύπρια μάνα” (αν υπάρχει κάπου αυτή η κυριά, παρακαλώ ενημερώστε με γιατί θέλω πολύ να την γνωρίσω!!!!!)

Την προτιμώ όταν ασχολείται με τις δικές της εμπειρίες παρά όταν ασχολείται με κοινωνικά θέματα (π.χ ναρκωτικά, δικαιώματα ομοφυλοφίλων κλπ), χωρίς να σημαίνει ότι διαφωνώ με τις απόψεις της όταν ασχολείται και και με τα θέματα αυτά.

Μια από τις αγαπημένες μου αναρτήσεις: η πρόσφατη “Ας ασχοληθούμε με τρίχες!”

Είναι η blogger που θα ήταν η πιο καλή παρέα για ένα ταξίδι!