Το ηχηρό ΝΑΙ πρέπει να είναι το ζητούμενο της διαδικασίας

Μάρτιος 2008:

“Τι καφέ θα πιείτε σήμερα; Γλυκύ, μέτριο ή σκέττο;”

“Φίλε μου, θα πιούμε καφέ κυπριακό!”

Ήταν η απάντηση του Δημήτρη Χριστόφια σε ένα Τουρκοκύπριο δημοσιογράφο, λίγα λεπτά πριν συναντήσει για πρώτη φορά μετά την εκλογή του στην προεδρία, τον Μεχμέτ Αλή Ταλάτ.

Και πράγματι: μετά από 34 χρόνια κατοχής, μετά από το Σάλτζμπουργκ, το Μπούρκενστοκ, τα Παρίσια, τη Νέα Υόρκη και τη Ζυρίχη , μετά τους δείκτες Ντε Κουεγιάρ, τις ιδέες Γκάλι, και τα σχέδια Αναν, οι εξελίξεις φαίνεται πως οδηγούν σε μια “Συμφωνία της Λευκωσίας”.

Αν όσα γράφονται επαληθευτούν, από το Σεπτέμβριο, Χριστόφιας και Ταλάτ θα ιεραρχήσουν τα θέλω τους, θα ανεβάσουν τα μανίκια και θα στρωθούν στη δουλειά, προκειμένου να παρουσιάσουν στο λαό μια πρόταση λύσης που θα ενώνει ουσιαστικά την Κύπρο και που θα πρέπει να λύνει οριστικά το πρόβλημα.

Σε αντίθετη περίπτωση, εαν δηλαδή οι συνομιλίες ναυαγήσουν και καμιά συμφωνία επιτευχθεί, το κόστος για την Κύπρο θα είναι μεγάλο.

Οι λέξεις και οι επικεφαλίδες, ίσως να έχουν τη σημασία τους. Θα είναι ομοσπονδία; Θα είναι συνομοσπονδία; Θα είναι στη βάση του Σχεδίου Ανάν; Ποιός ο ρόλος των αρχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Αναμφίβολα, σημασία, όμως, έχει και η ουσία: είμαστε έτοιμοι για τη λύση; Έχουμε τη διάθεση να κάνουμε θυσίες ώστε να επανενώσουμε την πατρίδα;

Μεγάλο, επίσης, στοίχημα της πιθανούς επερχόμενης “Συμφωνίας της Λευκωσίας”, είναι το ποσοστό αποδοχής της από τις δύο κοινότητες της Κύπρου, στο αναμενόμενο δημοψήφισμα . Ζητούμενο, δηλαδή, πρέπει να είναι ένα ηχηρό ΝΑΙ.

Προς το σκοπό αυτό, Χριστόφιας και Ταλάτ, θα πρέπει να καταλήξουν σε μια πρόταση που δε θα δημιουργεί το αίσθημα της αδικίας , αλλά που θα οδηγεί σε συγκλίσεις και στο κτίσιμο εμπιστοσύνης μεταξύ των εμπλεκόμενων μερών.

Η προτεινόμενη λύση, θα πρέπει να δίνει κίνητρα για αλληλοεπικοινωνία και συνεργασία. Θα πρέπει να βάζει ως προτεραιότητα την πρόωθηση προνοιών που θα οδηγούν Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους σε ίση και δημοκρατική απόλαυση των πλεονεκτημάτων που μας προσφέρει ο τόπος.

Το μεγάλο ζητούμενων των επερχόμενων εξελίξεων, είναι όπως η “Συμφωνία της Λευκωσίας”, δεν είναι μόνο στο όνομα, αλλά και στην ουσία της μια πρόταση – λύση από τους Κυπρίους και για τους Κυπρίους. Μια λύση που θα αποτελέσει το λίπασμα για την επανένωση, την ειρήνη και την ευημερία στην Κύπρο.

Μόνο και μόνο τότε, η λύση θα είναι οριστική.