Η ορκωμοσία του Obama

Στις 8 του Γενάρη 2008, στο New Hampshire ο Ομπάμα έχασε τις προκριματικές εκλογές των Δημοκρατικών, αφού η Χίλαρι Κλίντον ήρθε πρώτη με άνεση. Ο Ομπάμα, στη ομιλία του το βράδυ όχι μόνο δεν εμφανίστηκε με πεσμένο το ηθικό, αλλά έδωσε μια από τις πιο εντυπωσιακές του  ομιλίες. 

Με βασικό του σύνθημα Yes We Can, μίλησε για τη νίκη που έρχεται. Μια νίκη που θα φέρει την αλλαγή, τις ευκαιρίες και την αισιοδοξία σε μια χώρα που άρχισε να φθείρεται. Μια νίκη που δε θα είναι προσωπική, αλλά θα προέρχεται και θα καταλήγει στο λαό.

Δεν ήταν μια ομιλία ενός ηττημένου -σε τοπικές εκλογές- Δημοκρατικού υποψήφιου. Ήταν η ομιλία ενός εθνικού ηγέτη που θέλει να αλλάξει την χώρα του. 

Παρακολούθησα πολλές φορές εκείνη την ομιλία του Ομπάμα. Είναι ένας σύγχρονος Επιτάφιος του Περικλή, και ας μου επιτραπεί η υπερβολή. 

Ας μη γελιομαστε: η Αμερική του Ομπάμα δεν θα είναι μια καλή Αμερική. Ίδια Αμερική με αυτή του Μπους θα είναι. Ο Ομπάμα, με την εκλογή του δε θα αλλάξει την εξωτερική πολιτική της Αμερικής. Στόχος του νέου προέδρου θα συνεχίσει να είναι η ισχυροποίηση των γεωπολιτικών συμφερόντων της χώρας του.

Αυτό, όμως, που φέρνει η εκλογή του Ομπάμα στην προεδρία των ΗΠΑ είναι η αλλαγή στους κανόνες της πολιτικής. Στον τρόπο που οι πολίτες συμμετέχουν, αλλάζουν και διαμορφώνουν το πρόγραμμα ενός υποψηφίου, στα μέσα που χρησιμοποιεί ένας υποψήφιος αλλά και στα κριτήρια που πρέπει να πληροί.

Ο Ομπάμα, ένας ποιητής της πολιτικής, κατά την προεκλογική περίοδο απέδειξε πως ξέρει να ακούει , να συνομιλεί και να εμπιστεύεται τους απλούς πολίτες. Ενεργοποίησε χιλιάδες αδιάφορους νέους ψηφοφόρους, μιλώντας για αξίες, πατρίδα και αρχές.Κατάφερε να θυμίσει στους πολίτες τη δύναμή τους. Κι αυτό από μόνο του λέει πολλά.

Από αύριο ο Ομπάμα καλείται να πείσει πως όλα αυτά δεν ήταν απλά συνθήματα για διαφημιστικά σποτάκια και πως η διάθεσή του να “αλλάξει τον τρόπο που λειτουργεί η Ουάσιγκτον” παραμένει ισχυρή.