Πενήντα χρόνια μετά το κλείσιμό του, ως παράπλευρο θύμα της επανάστασης στην Κούβα, δηλαδή στα μέσα της δεκαετίας του ‘90, ένας αμερικανός κιθαρίστας , επ’ονόματι Ry Cooder, μαζί με τον κουβανό μουσικό Juan de Marcos Gonzales, κατάφεραν να επαναφέρουν το δημοφιλές Buena Vista Social Club στα μουσικά δρώμενα της Κούβας.
Μεγάλη τους επιτυχία ήταν το γεγονός ότι στο γκρουπ επανεμφανίστηκαν πολλοί από τους μουσικούς που συμμετείχαν τη δεκαετία του ‘40. Έτσι, μια ομάδα από παππούδες υπό τις οδηγίες του Gonzales και του Cooder, κατάφεραν από την Χαβάνα να γίνουν παγκοσμίως γνωστοί τραγουδώντας αρχικά το Chan Chan.
Η πρώτη τους συναυλία στο Άμστερνταμ, το 1998, τους χάρισε την προβολή που χρειάζονταν ώστε πια να γίνουν ένα από τα πιο πετυχημένα λατιν συγκροτήματα του κόσμου.
Σήμερα, μπορεί οι παππούδες σιγά – σιγά να φεύγουν (είτε λόγω ηλικίας, είτε λόγω θανάτου) , το γκρουπ όμως ανανεώνεται πάντα με σεβασμό στη μουσική που υπηρετεί, αλλά και στο μεγάλο ιστορικό όνομα του Club που αντιπροσωπεύει.
Ο παππούς μπασίστας του γκρουπ, Orlando Lopez, ο οποίος ήταν το μοναδικό μέλος του γκρουπ που έπαιξε σε όλες τις δισκογραφικές δουλειές του συγκροτήματος, απεβίωσε σήμερα σε ηλικία 76 ετών.
Είμαι σίγουρος ότι η μουσική του θα εμπνέει πολλές γενιές ακόμα…
Μετά και την αποψινή συνέντευξη Αναστασιάδη στο ΡΙΚ αλλά και την εκλογή Κυπριανού στην ηγεσία του ΑΚΕΛ, νομίζω πως άρχισε να ξετυλίγεται δειλά – δειλά η στρατηγική των κομμάτων για τις ευρωεκλογές.
Από τη μια ο ΔΗΣΥ έχει ανάγκη επιβεβαίωσης της πρωτιάς του σε μια εκλογική αναμέτρηση που θεωρεί ότι είναι η έδρα του και από την άλλη το ΑΚΕΛ θέλει να δείξει πως όχι μόνο δεν τραυματίστηκε από την αλλαγή ηγεσίας αλλά εκδικείται το ΔΗΣΥ 4 χρόνια μετά την πρωτιά – έκπληξη που τότε πέτυχε.
Μόνος δρόμος για να πετύχουν και τα δύο κόμματα τους στόχους τους είναι η δημιουργία κλίματος έντασης και πόλωσης. Ο Αναστασιάδης το υπογράμμισε απόψε στο ΡΙΚ: “Από τους 700 ευρωβουλευτές, μόνο καμιά 40αριά είναι κομμουνιστές. Είναι όλοι βουλευτές διαμαρτυρίας. Τι διαφορά θα έχει αν αντι 40 τώρα προστεθούν ακόμα 2 ή 3 Ακελικοί;;;”
Άφησε επίσης υπονοούμενα για το τι μεσολάβησε για την αλλαγή της στάσης του Μάριου Κάρογιαν πριν το δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, επιδιώκοντας έτσι ένα ουσιαστικό άνοιγμα στους απογοητευμένους -από τη σημερινή ηγεσία του ΔΗΚΟ- κεντρώους.
Την ίδια στιγμή στο ΑΚΕΛ άναψαν για τα καλά οι κομματικές μηχανές με στόχο την πρωτιά. Ξέρουν καλά πως αν ο λαός τους κατατάξει δεύτερους θα αρχίσει η μουρμούρα για τις ηγετικές ικανότητες του νέου Γ.Γ αλλά και θα πληγεί και η εικόνα της κυβέρνησης Χριστόφια.
Στο ίδιο κάδρο, ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ φαίνεται πως είναι απλοί θεατές. Τα σχέδια ενός ενιαίου ψηφοδελτίου ενός “ισχυρού μεσαίου χώρου” έχουν ήδη γίνει ανέκδοτο.
Οι πιο μεγάλοι απόντες, όμως, θα είμαστε εμείς οι πολίτες. Με τα ψευτοδιλήμματα και τα ίδια συνθήματα θα κληθούμε να ψηφίσουμε επιλογές για διαφορετικούς -αλλά λάθος- λόγους.
